ترانه

 

ترانه

تار‌های صوتیِ گلویم 

صدای قلبم را 

نام تازه‌ای به‌جیغ‌هایم می‌افزایند

 در پرده‌های اوجِ آغوش تو

از تمشک‌های رنگ‌گرفته‌ی پستان‌هایم

تا فراز تپه‌ی مست بالای چشمه‌سارم

کنارگوشه‌های درونی و بیرونی‌ِ جویبارم

بطور معجزه‌‌‌آسائی شاد اند 

باز می‌شوند به‌لب‌خند

تا تو ژرفای طبیعیِ خواستن

در تنانه‌گیِ یک زن را به‌بینی

و به‌‌خاطر بسپاری

که شادی،

 نخستینِ عشق است

رهگذر

https://www.facebook.com/didar.didareto/