مرا تن کن
وبوسههایت را روی
تنم بنویس
پستانهایم را
ازدرون شعرهای
برهنهات
بیرون بکش
و آرام آرامم بنویس
توصیف لطیف
موهایم راکه باز میکنی
تارتارش را بهنواز
تا گره بخورد
انگشتانت
هدا خموش
جوانهی شب زیرِ این تنپوشِ حریر، اندامیست که برهنهگی را از یاد نمیبرد. دستت، از کمرم که پایین میآید، تنپوشِ شرمم ترک برمیدارد؛ دا...